Τα μικρά ΟΧΙ αυτών που μας ξαναθυμήθηκαν.

Πλησιάζουν εκλογές. Το καταλαβαίνω κάθε φορά που κτυπά η πόρτα και κάποιος με ένα ερωτηματολόγιο στο χέρι μου ζητά να λάβω μέρος σε μια δημοσκόπηση που αφορά την πρόθεση ψήφου μου στις επερχόμενες εκλογές.
Συνήθως από τις ερωτήσεις μπορείς να καταλάβεις ποιός κάνει τη δημοσκόπηση και ποιό σκοπό έχει κάθε φορά. Ερωτήσεις που σε καθοδηγούν στην απάντηση που θέλει να λάβει αυτός που πληρώνει.
Φτάνει η στιγμή που πρέπει να μετρήσουν τα κουκιά τους, αυτοί που μέχρι χτες σε είχαν γραμμένο. Όλοι αυτοί που με τους παχουλούς μισθούς και λογαριασμούς αποφασίζουν για την ποιότητα της μόρφωσης των παιδιών σου, για το λογαριασμό σου στην τράπεζα, για τους φόρους που θα πληρώσεις, για το μισθό σου, για την ποιότητα της ζωής σου, για τα επιδόματα στους πολυτέκνους, στους ανέργους, στους ανάπηρους κλπ.
Αυτοί που σχεδιάζουν την κάθε τους κίνηση με γνώμονα τις εντυπώσεις που θα δημιουργήσουν και η μόνη τους έγνοια είναι το πολιτικό κόστος ή κέρδος.
Μας το είπαν και κατάμουτρα “Το κόμμα και τα μάτια σας”.
Αυτοί οι λίγοι που αποφασίζουν για τις τύχες των πολλών και τους θυμούνται κάθε τόσο που θα χρειαστούν τη ψήφο τους. Αυτοί που σύνθημα τους θα έπρεπε να είναι ” Ο κόσμος και τα μάτια σας”, ασχολούνται μόνο με το κόμμα. Αυτό που θα τους εξασφαλίσει την παραμονή σε αυτή τη γλυκιά καρέκλα της εξουσίας και καλοπέρασης.
Θα πούμε είπε κάποιος σύμβουλος τότε με το Μαρί ότι ήταν δολιοφθορά.
Αυτό θα έχει το λιγότερο πολιτικό κόστος. Αυτό θα μας γλιτώσει από την ανάληψη της ευθύνης των ανεύθυνων πράξεων και υπάρξεων μας, αδιαφορώντας για τις ψυχές που χάθηκαν τόσο άδικα και για τις οικογένειες τους.
Θα πούμε ότι δεν είχαμε ιδέα για το κούρεμα και μια αναφορά σε ένα πιστόλι στον κρόταφο θα περάσει το μήνυμα του αναπόφευκτου.
Θα πούμε ΟΧΙ την πρώτη φορά για να δείξουμε ότι αγαπάμε και νοιαζόμαστε τον κόσμο και τη δεύτερη φορά λυγισμένοι από το επείγον της κατάστασης και με ορατή την πιθανότητα κατάρρευσης θα πούμε ΝΑΙ.
Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε σε όλα τα δύσκολα.
Κάποιες φορές θα λέμε εμείς ΝΑΙ επειδή ξέρουμε ότι εσείς θα πείτε ΟΧΙ και έτσι θα γίνει αυτό που έχουμε όλοι μαζί προαποφασίσει.
Αυτά τα ΟΧΙ δεν έχουν καμιά σχέση με ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΟΧΙ του Καβάφη.
“Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος το ‘χει έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα
πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησή του.
Ο αρνηθείς δεν μετανιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι, όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει εκείνο τ’ όχι – το σωστό – εις όλην την ζωή του.
ΚΑΒΑΦΗΣ”
Αυτά είναι τα μικρά ΟΧΙ που δε θα καταβάλλουν τους ίδιους μια ζωή αλλά θα τα αναλάβουν οι άλλοι. Θα τα επωμισθούν τα κουκιά που θα μετρήσουν στις επερχόμενες εκλογές.
Και ακούω βουλευτές να λένε ότι έχουμε παραδώσει την κυριαρχία στους ξένους και το κράτος δεν υφίσταται και ωρύονται και διερωτούνται στις τηλεοράσεις σε τι κράτος ζούμε.
Ζούμε στο κράτος που εσείς δημιουργήσατε, για το οποίο εσείς αποφασίζετε και δεν έχει παραιτηθεί ποτέ κανένας από ευθιξία την ώρα που αδυνατούσε να υψώσει το ανάστημα του. Εσύ κύριε βουλευτή είσαι το κράτος και αν σε αηδιάζει διαχώρισε τη θέση σου και παραιτήσου. Θυσίασε τις συντάξεις, την καλοπέραση και τα επιδόματα και κτύπα τη γροθιά σου σε αυτό το πασαλειμμένο με μέλι έδρανο και φύγε.
Δε θέλω να απαντήσω σε κανένα ερωτηματολόγιο φέτος και δε θα λάβω μέρος σε αυτό το μέτρημα των κουκιών γιατί δεν μπαίνω ούτε μπήκα ποτέ σε κανένα σακί. Οι σκέψεις μου δεν ταιριάζουν απόλυτα με κανένα κόμμα και μπορώ να κατακρίνω και να σιχαθώ αυτόν που του αξίζει από όπου και αν προέρχεται. Έστω και αν με παραπλάνησε και τον ψήφισα στο παρελθόν.
Στο DNA μου δεν έχει καταγραφεί καμιά ιδεολογική κονσέρβα γιατί είχα την τύχη να ζω σε μια δημοκρατική οικογένεια που με έμαθε να κρίνω, να αμφισβητώ, να μελετώ, να παρακολουθώ και να αποφασίζω ελεύθερα. Σε μια τετραμελή οικογένεια που σε μια εκλογική αναμέτρηση το κάθε μέλος της ψήφισε διαφορετικό υποψήφιο. Και ξέρω καλά τι σημαίνει αυτό. Σημαίνει ότι δεν της χαρίστηκε κανένας, σημαίνει ότι λειτουργούσε αξιοπρεπώς, δεν έγλειψε και δεν υπήρξε πελάτης κανενός.
Αν έχετε τα κότσια ψηφίστε υπέρ της οριζόντιας ψηφοφορίας. Μέχρι τότε η αποχή και ο κανένας θα είναι το πιο μεγάλο κόμμα.
Δε θα απαντήσω αν έχει αλλάξει η ζωή μου τον τελευταίο χρόνο. Ούτε αν συμφωνώ με τους χειρισμούς του προέδρου στο Κυπριακό, ούτε αν είμαι αισιόδοξος για το μέλλον.
Θέλω να ρωτήσω πρώτα. Να ρωτήσω:
Ποιός σήκωσε το χέρι του στη ψηφοφορία για την αχαλίνωτη χρηματοδότηση της Λαϊκής με λεφτά που θα πλήρωνε ο κάθε πολίτης αυτού του κράτους;
Ποιός είπε τη μια βδομάδα ΟΧΙ και την άλλη ΝΑΙ;
Ποιοι ήταν αυτοί που όταν μετρήθηκαν οι ψήφοι για ένα νομοσχέδιο και είδαν ότι το αποτέλεσμα δεν ήταν το προσυμφωνημένο ξαναψήφισαν ανάποδα;
Ποίοι ήταν αυτοί που διαφώνησαν με το κόμμα τους, όμως ψήφισαν αυτό που τους επέβαλε;
Ποίοι είναι αυτοί που τη μια βρίζουν κάποιους και όταν το συμφέρον το απαιτεί τους γλύφουν;
Ποίοι πραγματικά νοιάζονται για την πρόοδο αυτού του τόπου;
Ποίοι έχουν όραμα;
Ποίοι βλέπουν μπροστά και ποίοι έχουν γαντζωθεί στο παρελθόν που τους βολεύει;
Ποίοι αντιλαμβάνονται τα δεδομένα της κάθε περιόδου και αποφασίζουν με σχέδιο;
Ποίοι αγαπούν τον τόπο περισσότερο από την καρέκλα αλήθεια;
Μια τέτοια δημοσκόπηση θα ήταν πιο χρήσιμη για όλους!Εἰκόνα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s